Oziemski Jan (1841-1925)

Jan Oziemski wł. (Jan Ozimski) urodził się w 1841 roku we wsi Reszki par. Gąbin, zmarł 2 kwietnia 1925 roku w Gostyninie. Uczestnik Powstania Styczniowego, bednarz. Był synem Jana i Tekli z Orzechowskich. Rodzice posiadali gospodarstwo rolne i wiatrak, ojciec był gajowym.

Żonaty; w 1866 roku w Gostyninie wziął ślub z Franciszką Sowińską (1846-1921), córką  Kacpra i Ewy z Tuzińskich. Małżonkowie mieli dziesięcioro dzieci: Karol (1867); Hipolit (1868); Franciszek (1870); Florentyna (1873); Hieronim (1875); Stefania (1877); Waleria (1879); Teofil (1881); Antoni (1884); Stefan (1886).

Po przyuczeniu do zawodu bednarza zamieszkał w Gostyninie. W styczniu 1863 roku przystąpił do powstania. Walczył w okolicach Gąbina i Sannik. W maju 1863 uczestniczył w potyczce w Szczawinie Kościelnym. Po upadku powstania powrócił do Gostynina, gdzie zajął się bednarstwem.

Za udział w powstaniu, gdy Polska odzyskała niepodległość, otrzymał wypłacaną ze Skarbu Państwa dożywotnią pensję i awans do stopnia podporucznika.

Jan Oziemski zmarł 2 kwietnia 1925 roku w Gostyninie w wieku 84 lat. Pochowany został w mundurze powstańca na cmentarzu parafialnym w Gostyninie.

Nazwisko matki w różnych aktach podawane jest: Kruszewska, Ziemblicka, Orzechowska.

Grób, stan obecny

Galeria dokumentów i zdjęć

Źródła:

Konarska-Pabiniak B. (red.); Gostyniński Słownik Biograficzny, Gostynin 2017

Rocznik Oficerski 1924

Dziennik Personalny R.2 nr 10 z 1921 roku

https://polona.pl

https://geneteka.genealodzy.pl

https://familyserch.org

Archiwum Diecezjalne w Płocku

Obserwuj nas